اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلي آبائِهِ في هذِهِ السّاعَهِ وَفي كُلِّ ساعَهٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَناصِراً وَ دَليلاًوَ عَيْناً حَتّي تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً     
 
ويژه نامه
 
ويژه نامه بهاييت
 
 
 
 
 
 

 تراژدي مرگ محمد مرسي

منبع اخبار : روزنامه شرق


خبر درگذشت محمد مرسی، رئیس‌ جمهور مصر بعد از انقلاب علیه رژیم مبارک، بررسی دلایل رسیدن حرکت انقلابیون مصر به نقطه امروز را اجتناب‌ ناپذیر می‌ کند. محمد مرسی از اعضای قدیمی اخوان ‌المسلمین بود و از جوانی وارد این تشکیلات شد. بعد کم‌ کم به «مکتب ارشاد» یا کمیته مرکزی اخوان راه یافت. او به علت فعالیت ‌های خود در دوران حسنی مبارک در زندان بود و در آغاز قیام مردمی مصر هم همچنان در بند بود. مرسی برای فرار زندانیان سیاسی طرح ‌ریزی می ‌کند که به موفقیت ختم شده و همه زندانیان از جمله خود او فرار می کنند که این امر بعدها یکی از اتهامات او شد.

بعد از پیروزی انقلاب قرار بود اخوان ‌المسلمین در انتخابات ریاست‌ جمهوری مشارکت نکند. دوست قدیمی نگارنده دکتر عبدالمنعم ابوالفتوح که سال ‌های زیادی رئیس اتحادیه یا سندیکای پزشکان قاهره بود و مورد احترام طبقات مختلف و البته عضو «مکتب ارشاد»، پیشنهاد داد اخوان در انتخابات شرکت کند ولی محمد بدیع، مرشد اخوان، مخالف این امر بود و تأکید داشت چون در اساسنامه این جمعیت، فعالیت آن خیریه و انسانی ذکر شده، حق دخالت در سیاست را ندارد. و برای رهایی این بن بست، اخوانی ‌ها حزب آزادی و عدالت را تشکیل دادند تا در انتخابات نامزد معرفی کنند. با آنکه دکتر ابوالفتوح لیاقت و ظرفیت نامزدی در انتخابات ریاست ‌جمهوری را داشت، اما به دلیل همان پیشنهاد فعالیت سیاسی، از اخوان اخراج شده بود. البته خود او تشکیلات سیاسی با عنوان «مصر مقتدر» به راه انداخت.

به هر تقدیر نامزد اولیه حزب عدالت و آزادی خیرت شاطر از میلیاردرها و حامیان مالی اخوان المسلمین بود که صلاحیت او به دلیل سابقهٔ امنیتی و زندان، رد شد و او نتوانست کاندیدا شود و قرعه فال به نام محمد مرسی افتاد، اگر چه کارگردان اصلی محمد بدیع بود. مرسی با اکثریت 52‌ درصدی به ریاست‌ جمهوری رسید؛ اما هیچ ‌یک از کادرهای اصلی رژیم مبارک را عوض نکرد. این اشتباه اصلی و اول مرسی بود. همین ژنرال سیسی که علیه دولت قانونی برخاسته از انقلاب مردم کودتا کرد، مقابل او قسم خورد که به مرسی وفادار خواهد بود و فرمانده نیروهای مسلح شد. دومین اشتباه او، رفتن به ریاض بود؛ به خیال اینکه بنی ‌سعود به او کمک مالی خواهند کرد و یک دلار هم کمک نکردند. اقتصاد مصر ورشکسته بود و در زمان مبارک نیز او از حمایت مالی ارتجاع عرب برخوردار بود.

فرستادن سفیر به اسرائیل اشتباه دیگر او بود. انتظار می ‌رفت اخوان با شناختی که از فضای اعراب و منطقه داشت، همسو با نیروهای مقاومت منطقه حرکت کند؛ اما این اتفاق رخ نداد. شاید تصور آنان این بود که با ارائه تصویری میانه ‌رو از خود می ‌توانند اعتماد کشورهای عرب و ایالات متحده و... را به دست آورند. ولی باز چنین نشد و البته بنی سعود و امارات پس از کودتای ژنرال سیسی ۵ میلیارد دلار به او کمک کردند... مرسی در اجلاس سران کشورهای اسلامی در ایران هم حاضر شد و در آن جلسه برخلاف پروتکل مرسوم در اجلاسی بین ‌المللی، سخن خود را به گونه‌ ای آغاز کرد که تأکید بر اختلافات اهل تسنن و تشیع کند که نوعی عوام ‌زدگی و برای مصرف داخلی در مصر و کشورهای عربی بود.
 
او با سه اتهام به زندان رفت و ابتدا به 20 سال حبس و سپس به اعدام محکوم شد. جاسوسی برای قطر، سومین اتهام دادگاه او بود که دادگاه اخیر نیز برای ادامه همان اتهام، دنبال شد که در آن دچار حمله قلبی شد. اصولاً به نظر می ‌رسد او ظرفیت لازم برای ریاست‌ جمهوری را نداشت و شاید اگر روی شخصیتی بین ‌المللی مانند دکتر ابوالفتوح اجماع داخلی می‌ شد، وضعیت مصر به شکل امروز در‌نمی ‌آمد.

تراژدی مرگ محمد مرسی

متأسفانه در مدت زندان، به مرسی و سایر فعالان سیاسی زندانی رژیم سیسی، رسیدگی درستی صورت نگرفته و لطمات زندان به این شکل خود را نشان داد و درگذشت.

البته اخوان از بین نمی ‌رود. ژنرال عبدالناصر، ژنرال سادات، ژنرال مبارک و حالا ژنرال سیسی همگی همین روش را علیه منتقدان حکومت خودکامه به ویژه اخوان در مصر به کار گرفته ‌اند، اما موفق به سرکوب کامل نشده‌ اند. بعد از کودتای سیسی هم مردم معترض در مسجد «رابعه ‌العدویه» و میدان «تحریر» کشته شدند و از رهبران اخوان 50 نفر اعدام شدند که نتیجه آن ترس مردم از حکومت سیسی شد. اخوان با کم ‌تجربگی و نداشتن تجربه کار اجرایی، از پسِ ارتجاع عرب برنیامد؛ چون آنان می ‌دانستند اگر اخوان پیروز شود، فردا نوبت کشورهای خودشان خواهد بود، پس باید انقلاب مصر از ریشه زده می ‌شد. همان تلاشی که دشمنان برای برخورد با ایران از زمان پیروزی انقلاب داشتند، البته اخوان می ‌توانست با استفاده از موفقیت ‌های انقلاب ایران، مصر را از دست نظامیان خارج کرده و به توسعه برساند...

خداوند او را رحمت کند و زندانیان سیاسی در بند مصر را آزاد کند.
 
تهران: سید هادی خسروشاهی
 
خوانندگان «شرق» می ‌توانند برای اطلاعات بیشتر، دو کتاب نگارنده یعنی «انقلاب در مصر» و «کودتا در مصر» را مطالعه کنند.

منبع: روزنامه شرق، شماره 3454، ‌چهارشنبه 29 خرداد 1398
5/5 امتياز (1)
نظرات
نام
نام خانوادگي
نشاني پست الكترونيكي
متن